एजेन्सी - जनपदको बावल क्षेत्रमा एक महिलाले ससुराली परिवारमाथि गम्भीर आरोप लगाउँदै आफ्ना पतिलाई ‘नामर्द’ भएको आरोप लगाएकी छिन् । जसका कारण गाउँ पञ्चायतले दुबैबीच सम्बन्ध विच्छेद गर्ने सम्झौता गराएको छ । यसको साथै महिलाले जेठाजू माथि यौन दुव्र्यवहार गरेको तथा ससुरालीमाथि दाइजो नल्याएको भन्दै यातना दिएको आरोप पनि लगाएकी छिन् । 

उनले यो विषयमा कसौला थाना पुलिसमा उजुरी दर्ता गराएकी छिन् । पुलिसमा दर्ता भएको उजुरीमा नवविवाहिता महिलाले भनेकी छिन् कि गत मे महिनामा उनको विवाह कनीना क्षेत्र निवासी सञ्जीतसँग भएको थियो, तर उनका पति ‘नामर्द’ निस्किए । विवाहको केही दिनपछि विवाहित महिला माईत गइन् । माईतीले उनलाई सम्झाई बुझाई लोग्ने जस्तोसुकै भएपनि स्वीकार गर्नुपर्छ भनेर ससुराल घर पठाए । 

आरोप छ कि जून दिन ती महिला ससुराल गईन् उसै दिन रातमा उनका जेठाजू सुनील कोठामा आएर उनीसँग शारीरिक सम्पर्क राख्ने प्रयास गरे । उनका अनुसार यो कुरा सासुलाई सुनाउँदा सासु तथा परिवारका अन्य सदस्यहरु पनि उनलाई जेठाजूसँग अवैध सम्बन्ध राख्न दबाब दिन थाले । त्यसपछि दुबै पक्षबीच सामाजिक पञ्चायतमा सम्बन्ध विच्छेद गर्ने सम्झौता भयो, विवाहको सामाग्री फिर्ता दिने र ६ लाख ४० हजार रुपैया फिर्ता दिने सहमति भयो । 

तर, ससुराली पक्षले यो सहमतिलाई कार्यान्वयन गर्न आलटाल गरे । त्यसपछि यो मुद्दा प्रहरीमा पुगेको हो । पुलिसले यौन शोषण, घरेलु हिंसा र यातना ऐनमा ससुराली पक्षविरुद्ध मुद्दा दर्ता गरी कारवाही प्रक्रिया अगाडि बढाएको छ ।

यौनका विषयमा भएका जुनसुकै अध्ययन अनुसन्धान तथा सर्वेर्क्षणहरुमा हाम्रो यतिधेरै रुची किन हुन्छ होला ? यो मानव स्वभाव होला । तथ्यले नै बताउँछ की दुनियामा सबैभन्दा धेरै बिक्ने चिज भनेकै सेक्स र अपराधको विषय हो ।

सायद त्यहीँ बिकाउ चिज भएर होला दुनियामा यौनका विषयलाई लिएर अनगिन्ती अध्ययन अनुसन्धान भएका छन् ती मध्ये कतिपय केवल प्रचारबाजीका लागि मात्र समेत हुने गरेका छन् । कतिपय अध्ययन र त्यसका निष्कर्ष त सुन्दैमा हाँसो उठ्ने खालका हुन्छन् । विश्वमा भएका सेक्स सम्बन्धि पाँचवटा अध्ययन तथा त्यसका निष्कर्ष यस्ता छन्-

१. इन्टरनेटको आधा खर्च सेक्समै

विश्वास गर्नुस् नगर्नुस् । सन् २००५ मा भएको एक अध्ययन अनुसार इन्टरनेट प्रयोगकर्ताले इन्टरनेटमा खर्चिने मध्ये आधा भन्दा बढि रकम सेक्स सँग सम्बन्धित सामाग्रीमा गर्दछन् । इन्टरनेटमा पैसा तिरेर हेर्नुपर्ने भिडियो, फोटो तथा म्यागेजिन लगायतमा मानिसले यतिधेरै खर्च गर्दछन् की त्यो खर्च विश्वमा इन्टरनेटमा गरिने पूरै खर्चको आधा हुन आउँछ । यो सम्बन्धि अध्ययन सेक्सुअल एडिक्सन एण्ड कम्पल्सिटी जर्नलमा छापिएको थियो ।

२. भैपरी आउने सेक्स स्वास्थ्यका लागि फाइदाजनक

यौन सम्पर्क पूर्वयोजनाबद्ध भन्दा तत्क्षण तथा भैपरी भयो भने त्यो बढि सन्तुष्टिदायी तथा फाइदाजनक हुने एक अनुसन्धानले देखाएको छ । अमेरिकाको न्युयोर्क युनिभर्सिटी तथा कर्नेल युनिभर्सिटीका अनुसन्धानकर्ताहरुका अनुसार भैपरी तथा अनौपचारिक सेक्सले निरासा तथा डिप्रेसन घटाउने तथा आत्मविश्वास बढाउने काम गर्दछ ।

३. पुरुषले खानुपर्छ फर्सी, कारण हाँसोउठ्दो पो छ

अमेरिकाको दी स्मेल एण्ड टेष्ट टि्रटमेन्ट एण्ड रिसर्च फाउण्डेसनले गरेको अध्ययनले एउटा रोचक तथ्य पत्ता लगायो, जुन हाँसोउठ्दो पनि छ । उक्त अध्ययन अनुसार फर्सीको गन्धले पुरुषमा उत्तेजना बढाउँछ । फर्सीको गन्धले पुरुषको लिंगमा रक्तप्रवाह बढाउँछ । त्यसैले लिंग उत्तेजना नहुने समस्या रहेका पुरुषहरुले आफ्नो दैनिक भोजनमा फर्सीलाई समावेश गराउनु आवश्यक हुन्छ ।

४. लामो लिंग हुने पुरुषलाई श्रीमतीले धोका दिने

हाँसोउठ्दो तर सत्य । पब्लिक लाइब्रेरी अफ साइन्स जर्नलमा छापिएको शोध अनुसार पुरुषको लिंग जति लामो भयो उसलाई उसकी श्रीमतीले धोका दिने जोखिम उति नै बढि हुन्छ । बढि ठूलो आकारको यौनांग भएका श्रीमानका कारण श्रीमतीहरु दैनिक रुपमा त्रसित हुने र पीडा भोग्नु पर्नाका कारणले उनीहरुले सानो हतियारवाला पुरुषको खोजी गर्ने अध्ययनको निष्कर्ष छ ।

६. घरयासी धन्दा छाड्नुस्

यसअघिका अध्ययनहरुले घरको काममा श्रीमतीलाई सघाउने पुरुषहरुको यौन जिवन सुखी हुने र त्यस्ता दम्पतिहरुको यौन सन्तुष्टि बढि प्राप्त गर्ने देखाएका थिए । तर अमेरिकन सोसियोलोजिकल रिभ्यु जर्नलमा हालै छापिएको शोधले भने यसलाई गलत सावित गरेको छ ।

अमेरिकी शोध अनुसार श्रीमान-श्रीमतीले घरायासी कामधन्दा जति धेरै शेयर गर्छन् उनीहरुबीच उति नै कम सम्भोग हुन्छ । अर्थात् घरमा प्रायः महिलाले गर्ने कामहरु जस्तै सरसफाइ तथा भान्साको काम गर्ने पुरुषहरुले आफ्नी श्रीमतीसँग कम सहवास गर्दछन्, घरायासी धन्दा नगर्ने पुरुषहरुको तुलनामा ।

वैज्ञानिकहरुले गर्भाधारणका लागि प्रकाश नभएको अँध्यारो ठाउँ वा समय उपयुक्त हुने तथ्य पत्ता लगाएका छन् । हालै गरिएको एक अनुसन्धानले धेरै प्रकाशले गर्भाधारणमा प्रतिकुल प्रभाव पार्ने हुनाले बेडरुममा सहवासका बेला चहकिलो प्रकाश भएमा त्यसले गर्भाधारणमा असर पार्ने देखाएको हो ।

रातको समयमा सहवास गर्दा र कोठाभित्रको बत्ती निभाएर सम्भोग गर्दाको बखत समेत बाहिर सडकको पोलमा बलेको विजुली वा गाडीहरुको लाइटबाट निस्कने प्रकाश बेडरुमको झ्यालबाट छिर्यो भनेपनि त्यसले महिलाको प्रजनन क्षमतामा विपरित प्रभाव पार्ने शोधकर्ताहरुको ठहर छ ।

साथै कम्प्युटर तथा ट्याबलेट र स्मार्टफोनको प्रकाशले समेत गर्भाधारणमा असर पार्ने देखिएको छ ।

गर्भ नरहेर समस्या झेलिरहेका महिलाहरुलाई विशेष सल्लाह दिँदै शोधकर्ताहरुले पर्याप्त निद्रा लिन समेत सुझाव दिएका छन् । उनीहरुका अनुसार गर्भाधारण र निद्राबीच गहिरो सम्बन्ध रहेको छ । साथै समयमा भोजन गर्न र रातमा सुत्ने बेलामा चम्किलो बत्ती कोठामा नबाल्न समेत सुझाएका छन् ।

अमेरिकाको युनिभर्सिटी अफ क्यालिफोर्नियाका शोधकर्ता डाक्टर जोन ब्लकका अनुसार आजभोलि महिलाहरुले कतिपय यस्ता चुनौतिहरुकोे दैनिक जिवनमा सामना गर्नुपर्छ की तिनीहरुे प्रजनन क्षमतामा नकारात्मक असर पूराउँछन् ।
अनुसन्धानका क्रममा मुसामा परीक्षण गरिएको थियो ।

मेरो नेम त्रिश हो अनी मेरो घर चै भक्तपुर्।यो स्टोरी मेरो लाईफ को रेअल स्टोरी हो सय्यद तपिहरु लाई मन्न पर्क्स होल।जब मेल एस.एल.सी पस्स गर तब म १८ बर्ष को थिएअ।स्ल्क सक्क पक्सी म निचोल्सोन कलेज म वर्न वय।निचोल्सोन कलेज मेरो घर बाट नजिक र भक्तपुर को तोप कलेज मद्द्य को अेउत वयकल मेल थेइ पद्द्न बिचार  गर्य अनी वर्न वय।कोल्ज लाईफ रमिलाई बित्तै थिएो।
क्त सत्थी हरु तेती थिएअनन मेर वे पनि तेती बोलिएदै एनथिएो।मेरो घर म दादा, मोम्,स्तेप मोम १ दाई १ दिदी अनी १ वाइ क्सन्।दै सिङ्गापुर म अनी दिदी को बिह वाइ सक्को थिएो।मेरो आफ्नै मोम र दादा चै इन्धुपल्चोक म बस्नु हुनुहुन्क्स, उअह हरु दुब्बै तेअचेर हुनुहुन्क्स।अनी मेरो सन्नी मोम म अनी वाइ मात्र घर म थेइ पनि सानोमोम पनि चङ्गा स्कुल म पद्दौन जानु हुन्थिएो,वै वर्खर १ क्लास म पद्द्थिएो
।

म ३३ वर्षको महिला हु। मेरा श्रीमान् ३५ वर्षका छन । हाम्रो विवाह भएको ९ वर्ष भैसकेको छ। सुरु सुरुमा मलाई यौनको विषय नै वाहियात लाग्थ्यो। अधिकांश यौनसम्पर्कमा झगडा हुन्थ्यो तर हिजोआज मेरो श्रीमानमा यौनइच्छा हुँदैन भने ममा बढी यौन इच्छा हुन्छ। जब म इच्छा राख्छु, उनले मुड छैन भनेर टार्छन। यही कारणले म निराश छु। यसको केही समाधान छ कि । ABC... यौन चाहना एउटा प्राकृतिक विषय हो। यसलाई सिकाइरहनु पर्दैन। तै पनि निकै कमले यौनको चरम आनन्द प्राप्त गर्छन्। 

यौनसन्तुष्टि प्राप्त गर्न केही सीप सिक्नु आवश्यक छ। यौनसम्पर्क हुने जोडीमा अन्य केही समस्या छैन भने पनि कहिलेकाहीँ यौनका बारेमा वा भनौं दुवैको शरीरलाई राम्रोसँग बुझ्न नसकिएको अवस्थामा ठूलो समस्या हुने धेरै उदाहरण छन्। यौन चाहना प्राकृतिक कुरा मात्र नभै मनोवैज्ञानिक विषय पनि हो। प्रश्न हेर्दा लाग्छ, तिमी अहिले दुविधामा छौ। यौनचाहनामा भिन्नताकै कारण तिमीबीचको यौन सम्बन्ध निराश भएको हो कि भन्ने लाग्छ। धेरैजसो व्यक्तिले महिलामा भन्दा पुरुषमा यौन इच्छा बढी हुन्छ भन्ने धारणा राख्छन्। 

महिलाहरू यौन चाहना वा भनौं यौनको विषयमा खुलेर आफ्नो पार्टनरसँग कुरा गर्न सक्दैनन्। वास्तवमा महिलामा पनि यौन चाहना हुन्छ, यो स्वाभाविक पनि हो। प्रश्न पढ्दा तिम्रो श्रीमानको यौन चाहना समयअनुसार कम हुँदै गएको हो कि भन्ने बुझिन्छ। सबैभन्दा पहिले यसको कारण पत्ता लगाउनु आवश्यक हुन्छ। किनभने यो समस्याको स्रोत अनेक हुन सक्छ। तिम्रो श्रीमान् अहिले चिन्तामा छन कि भन्ने बुझिन्छ। दोस्रो, तिमी र तिम्रो श्रीमान् बीच अन्य कुनै कुरामा मतभेद वा झगडा छ भन्ने बुझिन्छ। 

एकअर्काप्रति सम्मान गर्ने बानी र स्वाभावमा पनि समस्या थपिन थालेको हुनुपर्छ। एकअर्काप्रतिको आकर्षणमा समस्या पर्न थालेको हुनुपर्छ। यसको कारण परस्त्रीगमन पनि हुनसक्छ वा भनौं मानसिक तनावका धेरै स्रोत हुन सक्छन्। तिनीहरूलाई पत्ता लगाउने र त्यसलाई न्यूनीकरण गर्नेतर्फ जोड दिनुपर्ने हुन्छ। हाम्रो समाजमा धेरै मानिस विभिन्न बाध्यता आशा, प्रभाव, भ्रमपूर्ण प्रेम, खानदान कथित सामाजिक प्रतिष्ठा आदिलाई ध्यान दिन्छन् र तत्काल विवाह गरिहाल्छन्। एकअर्कालाई राम्रोसँग बुझ्ने प्रयास नगरी गरिएका यस्ता कतिपय विवाह पछिसम्म पनि पारिवारिक असन्तुष्टि र कलहको स्रोत बन्न सक्छन्। तिम्रो श्रीमानमा यौन निस्कृयता सम्बन्धी कुनै समस्या हुनसक्छ। यसका लागि चिकित्सकसँग सम्पर्क गर्नुपर्ने हुन्छ। यदि यौन चाहना सधै बढी छ भने त्यो अस्वाभाविकचाहिँ होइन। 

खासमा यौन क्रियाकलाप कति पटक भयो भन्नुभन्दा कति गुणस्तरीय भयो भन्ने कुरा महत्वपूर्ण हो। जहाँसम्म यौन चाहना घटीबेसीको प्रश्न छ, हरेक व्यक्तिको यौन इच्छा फरक फरक हुन्छ भन्ने कुरा बुझ्नु आवश्यक छ। कोही दैनिक यौन इच्छा राख्छन् भने कोही महिनामा एक दुई पटक। तिमीहरू दुवैले कहिलेकाही यौन चाहना हुने ठूलो समस्या वा स्वस्थ नभएको भनेर बुझ्नु उचित हुँदैन। तिम्रो श्रीमानमा कुनै खराबी छ भनेर सोच्नुभन्दा तिमीहरू दुबैको यौन इच्छा फरक छ भनेर बुझ्नु र कसरी एकअर्काको यौन चाहनालाई सम्मान दिने भन्नेतर्फ लाग्नु उचित हुन्छ। एकअर्कालाई दोष लगाउँदा विभिन्न समस्या सिर्जना हुन सक्छ र सम्बन्ध अझ जटिल बन्दै जान्छ। आफ्नो पार्टनर जसको यौन इच्छा कम छ उसलाई दबाब दिनुभन्दा एकअर्काप्रतिको बुझाइलाई बढावा दिनु आवश्यक हुन्छ। 

दुई जनाबीचको यौन चाहनालाई लिएर कुराकानी गर्ने, भावना साटासाट गर्नुपर्ने हुन्छ। आकर्षक बन्ने, परिवेश यौनमय बनाउने, ठट्टा गर्ने, यौनअंगहरूलाई उत्तेजित मुडमा सुम्सुम्याउने, एक अर्काको शरीर र भावनालाई बुझ्न प्रयास गर्ने कामहरू गर। विगतमा आफ्नो यौनको ज्ञानमा कमी भएको कुरालाई स्वीकार गर्दै अहिले यस विषयमा खुलेर कुरा गर। श्रीमान्लाई आफ्नो शरीर दिनमा एकपटक नजिकबाट नियाल्न लगाउनु र उनको शरीरलाई पनि नियाल्ने र प्रशंसा गर्ने काम गर। कुराकानी सकारात्मक पाटोबाट गर्नु उचित हुन्छ। एकअर्काका राम्रा पक्षका बारेमा गरिने चर्चाले एकअर्काबीचको सम्मान वृद्धि हुन्छ र यौन सम्बन्धमा पनि सुधार आउँछ।

दाम्पत्य जिवनलाई सुखपूर्ण बनाउने तथा सम्बन्धलाई आपसी विश्वास, समर्पण, सन्तुष्टि तथा लगावका माध्यमबाट दहि्रलो बनाउने एउटा महत्वपूर्ण अस्त्र हो पति पत्नीबीचको यौन सम्पर्क । यद्यपि जुनसुकै बेला पनि पति पत्नी यो कार्यका लागि तयार नै हुनुपर्छ भन्ने चाहीँ सहीँ नहुन सक्छ ।

कतिपय अवस्थामा लोग्ने आफ्नो कामको दबाबले आजित भएको हुन्छ र कतिपय अवस्थामा श्रीमती आफ्नो निजी समस्यामा फसेकी हुनसक्छिन् । यस्तो अवस्थामा यौनकार्यका मन नजानु तथा बाध्यताबस सहवासमा संलग्न भएपनि त्यसलाई दिक्क मान्नेगरी प्रस्तुत हुनु स्वभाविक हुन्छ । त्यसैले यस्तो अवस्थामा पति पत्नीले एक अर्काको भावनालाई बुझेर पार्टनरको इच्छा अनुसारको व्यवहार तथा आचरण प्रस्तुत गर्नु मनासिव हुन्छ । तर कतिपय अवस्थामा यस्तो पनि हुन्छ की पुरुषले आफ्नो महिला पार्टनरको भावनालाई बुझ्नै सक्दैनन् ।

यस्तोमा महिलाहरुले प्रायः झुटको सहारा लिनेगर्छन् । उनीहरुले आफ्नो पार्टनरसँग यस्ता केही बहाना बनाउँछन् ती निहुँ सुन्ने बित्तिकै लोग्नेको मन बदलिन्छ र सहवासका लागि पलाएको इच्छा र उर्जा एकाएक सेलाउँछ ।

लगभग हरेक महिलाहरुको यौन जिवनमा यस्तो अवस्था आउने गर्छ । अनि त्यस्तो अवस्थामा महिलाहरुले पार्ने निहुँ प्रायः एकै खालका हुन्छन् । पार्टनरसँगको सहवास टार्नका लागि महिलाले पार्ने निहुँ यस्ता हुन्छन्-

निकै गर्मी छ, हामी दुबै पसिनाले भिजेका छौँ- यो सबैभन्दा सजिलो तथा कामयावी निहुँ हो । यद्यपि यो बहाना केवल गर्मी महिनामा मात्र काम लाग्नसक्छ तथापि यो बहाना धेरै महिलाले अपनाउने बहानाको रुपमा रहेको छ ।

मेरो पेट निकै दुखिरहेको छ, फुड प्वाइजनिङ भयो की – सहवासबाट उम्किनका लागि महिलाहरुले बनाउने अर्को सबैभन्दा चल्तीको निहुँ भनेको पेट दुखेको बहाना गर्नु नै हो । धेरै महिलाहरुले पेट दुखेको बहाना बनाउँछन् र त्यसको कारणको रुपमा फुड प्वाइजनिङ हुनसक्ने तर्क सबैभन्दा बढि पेश गर्छन् । पेट दुखाइका अन्य रोचक तथा घोचक कारण पनि पेश गर्छन् महिलाहरुले ।

धेरै पिएकी छु, टाउको फनफनी घुमिरहेको छ- यद्यपि यो बहाना मद्यपान नगर्ने महिलाहरुमा लागु हुँदैन । तर मद्यपान गर्ने धेरै महिलाहरुले पार्ने मुख्य निहुँ यहीँ हो । यो जतिपटक पनि पार्न सकिने निहुँ हो । रिंगटा लागिरहेको भनेपछि सायद कोहीपनि पुरुष पार्टनर आफ्नो महिला पार्टनरलाई सेक्सका लागि कर गर्दैन ।

तिमीले त्यो केटीलाई खुबै हेरिरहेको थियौ त, मलाई चित्त दुख्यो- पार्टनरलाई आरोपित समेत गर्ने यो निहुँ अलिक कडा तथा खतरनाक पनि सावित हुनसक्छ । श्रीमतीले यस्तो आरोप लगाउँदा श्रीमान तत्कालका लागि कि त्यसको प्रतिवाद गर्दै रिसाउँछ कि लाचार भएर स्विकार्दै शर्माउँछ । पार्टनरको आरोपको प्रतिवाद वा स्विकार गरुन्जेल उसमा जागेको यौनभावना सेलाउने पक्का हुन्छ ।

जिउ सबै घामले डढेको छ- सायद यो बहाना धेरै उच्च घरानिया सहरी महिलाका लागि काम लाग्नसक्छ । सहवास टाल्नका लागि धेरै महिलाहरुले यो कमजोर बहानालाई पनि अस्त्रको रुपमा प्रयोग गर्छन् । यस्तो निहुँले कहिलेकाहीँ काम पनि गर्छ । -एजेन्सी

मलाई थाहा छ, मेरो शरीर किन्ने कोही छैन, अनि मसँग बेच्नलायकको पनि केही छैन ! तैपनि मैले आफ्नो शरीरलाई जबर्जस्ती लिलामीमा राखेकै छु। सधैं यो सडकमा आउँछु, लौन मेरो शरीर सय/पचासमा भए पनि किनिदेऊ भनी बिन्ती गर्छु। कसैले त सय—पचास हैन, हजार नै दिन्छन् ! तर कोही त मसँग रातभरि सुत्छन् र मेरो गोजीमा भएको सय—पचास पनि लुटेर भाग्छन् !’ यो व्यथा हो, यो सहरकी एक यौनकर्मी महिलाको जो दस वर्षदेखि काठमाडौं सहरमा आफ्नो शरीर लिलामीमा राखिरहेकी छन्। 

सहरका दर्जनौं यौनकर्मी महिलाहरूसँग साक्षात्कार गर्ने क्रममा भेटिएकी एक पात्र सुन्दरी नेपाल (नाम परिवर्तन), वर्ष ५५ की यी महिलासँग अब बन्ने संविधानमा कानुनले के कस्तो व्यवस्था गरिदिए हुन्थ्यो भन्ने लाग्छ भन्ने सवालमा छलफल हुँदै थियो। छलफलको क्रममा कानुन, सरकार तथा समाजको कुरा आउने बित्तिकै उनी एक्कासि भक्कानिइन्। उनी आफू मात्र रोइनन्, उपस्थित सबैका आँखा रसाए र म पनि उनको व्यथा र बाध्यताबाट नि:शब्द भएँ। मलाई उनको वेदनाले यतिसम्म छोयो कि यो लेख नलेखीकन चैनले बस्नै सकिनँ। उनको कथा : मेरो नाम सुन्दरी नेपाल हो। यो सालले ठ्याक्कै म ५४ पुगेर ५५ वर्षमा लागेँ। मेरो माइती सुदूरपश्चिम र घरचाहिँ मध्यपश्चिमको पहाडी गाउँमा पर्छ। 

मेरो बाह्र वर्षमा बिहे भयो, जुन बेला मेरो रजस्वला पनि भएको थिएन। मेरो बिहे हुँदा मेरो श्रीमान्को उमेर २२ वर्ष थियो। उनी इन्डियाका लाहुरे थिए। बिहे भएको साल पनि उनी मलाई भित्र्याएर लाहुर गए। घरमा आँखा नदेख्ने सासू, कान नसुन्ने ससुरा र पाँचजना नन्द थिए। म त्यो घरमा बुहारीको रूपमा भित्रिएदेखि नै बुहार्तन खेप्नुपर्‍यो। बिहानै तीन बजे उठ्नु, झन्डै बीस—तीस मिनेट हिँडेर गोठ पुगेर भैंसीको गोबर सोहोर्नु, घाँस काट्नु, खोले खुवाउनु र उज्यालो हुँदा त आफूभन्दा अग्लो घाँसको भारी बोकेर घरमा आउनुपथ्र्यो र वृद्ध सासूससुरा तथा मेरै उमेरका र मभन्दा साना पाँचजना नन्दहरूको लागि पकाउने, खुवाउने र मेलापात जाने काम गर्नुपथ्र्यो। बेलुकी मेलापातबाट थकाइले लखतरान भएर आउँदा पनि चुलोमा आगो बलेको हुँदैनथ्यो। हतारहतार आगो बालेर खाना तयार पार्दा रातको १० बज्थ्यो। चुलोमा बालेका चिसो दाउराको कारण घरभरि आएको धुवाँबाट निस्सासिएकी मलाई ससुराको तिखो वचनले झन् उकुस—मुकुस बनाउँथ्यो। भान्साको काम सक्दा रातको १२ बज्थ्यो। कतिपटक रछ्यानमा नै निदाउन खोज्थेँ। फेरि सासूको गोडामा तेल नलगाई सुत्न पाइन्नथ्यो र बिहान ४ बजे नै उठ्नुपर्थ्यो। 

अर्को साल श्रीमान् लाहुरबाट फर्किएपछि म १३ वर्षमै गर्भवती भएँ र पहिलो सन्तान छोरा जन्मियो। क्रमश: ३ वटा छोरा भए। श्रीमान्ले इन्डियाभन्दा काठमाडौं जानु ठीक सम्झे क्यारे† उनी रोजगारीको लागि काठमाडौं हान्निए। चाडपर्वमा घर आउजाउ गर्थे। २०५८ सालमा काठमाडौंबाट छिमेकीको घरमा फोन गयो, इलेक्ट्रिसियन काम गर्ने क्रममा करेन्ट लागेर श्रीमान्को मृत्यु भयो† जेठो छोरा पनि सहरमै बाबुसँगै बस्थ्यो। काजकिरिया सकेर छोरा काठमाडौं फर्कियो। केही समयपछि उसले काठमाडौंमै विवाह गरेको खबर पठायो। अब घरखर्च सबै मैले नै मेलापात गरेर टार्नुपर्ने भयो। आम्दानीको स्रोत केही थिएन। यतिकैमा एकजना छिमेकी ससुरा पर्नेले गाविसबाट विधवा भत्ता पाइन्छ। त्यसको लागि मृत्युदर्ता प्रमाणपत्र चाहिने भएकाले जुन अस्पतालमा उहाँको मृत्यु भएको थियो, त्यहींबाट मृत्युदर्ता प्रमाणपत्र ल्याउन सुझाए। उनकै सुझावअनुसार म पहिलोपटक काठमाडौं आएँ र छोराले बताए अनुसारको अस्पताल पुगेँ। अस्पतालमा बुझ्दा मृत्युदर्ता प्रमाणपत्र त अस्पतालबाट लास लैजाँदा बखत नै सँगै दिएको बताए। 

श्रीमान्को मृत्युदर्ता प्रमाणपत्र लगेर २/४ सय भए पनि विधवा भत्ता लिएर घरखर्च हलुको पार्न सकिन्छ कि भन्ने कत्रो आस थियो। अस्पतालबाट पहिले नै लगिसकेको भन्ने थाहा पाएर थचक्क भुइँमा बसेर रुन थालेछु। मैले रोएको देखेर एकजना कर्मचारीले मिति थाहा छ भने एकपटक रेकर्ड हेरिदिने झिनो आशा देखाउँदै सम्बन्धित कर्मचारी बाहिर गएकाले केही समय कुर्नुस् भने। म अस्पतालको ढोकै छेउको बेन्चमा उनै कर्मचारीको तीव्र प्रतीक्षा गरेर बसिरहेको थिएँ। अस्पतालमा बाहिर र भित्र जानेको ओहोर—दोहोर चलिरहेको थियो। त्यतिकैमा ३०/३५ वर्षकी महिलाले एउटा झोला छेउमा राख्दै भनिन्, ‘दिदी एकैछिन यो झोला यहीं राख्छु है, म रगतको रिपोर्ट लिएर आइहाल्छु’। मैले हुन्छ भनेर टाउको हल्लाउन पनि नभ्याउँदै ती महिला त पर पुगिसकेकी थिइन्। झन्डै आधा घन्टा बितिसकेको थियो, तर झोला राख्ने महिला आइनन्। झोला यही टेबुलमुनि राख्दिन्छु र मचाहिँ भित्र बुझेर आउँछु भनेर झोला उचालेको त झोलाभित्र बच्चा रोएको जस्तो सुनँे। एकैछिनमा हल्लीखल्ली भयो। 

यो बच्चा कसको हो? किन, कसले छोड्यो यसरी? कस्ती पापिनी आमा† आदिइत्यादि सुनियो। बिस्तारै कालो सलले बेरिएको तर सालनालसहितको त्यो बच्चीलाई हेर्नेको भीड जम्मा भयो। भीडमा कसैले छोरा भए म लान्थेँ, छोरी त के लानु† भनेर नाक खुम्च्याए। बेलुकी ४ बजेसम्म बच्चीकी आमा आउँछिन् कि भनी पर्खिएँ। उनी आइनन्। अरूले पनि वास्ता गरेनन्। त्यो अबोध शिशुलाई त्यत्तिकै फाल्न सकिनँ। आफ्नो कोखबाट छोरामात्र जन्मिएका थिए। भगवान्ले छोरी उपहार दिएको ठानी शिशुलाई काखी च्यापी छोराको कोठा गएँ। छोरा, बुहारीलाई सविस्तार घटना बताउनै नभ्याई उनीहरूले ‘धेरै नाटक नगर। यो बच्चा कुनचाहिँ नाठोको हो, हामीलाई भन। अस्पतालमा भेटिएको बच्चा अस्पतालले राख्दैन र? बालगृह नपठाएर कसरी तिमीलाई पठाउँछ?’ भनी मलाई जबर्जस्ती आफ्नै अवैध बच्चा स्वीकार गर भन्न थाले। छोराबुहारीको यस्तो व्यवहार देखेर म त छाँगाबाट खसेँजस्तै भएँ। हे भगवान् ! १२ वर्षकी हुँदा बुबाआमाले छानेर दिएको श्रीमान्बाहेक पुरुष नामको अन्य व्यक्तिलाई छुँदा पनि नछोएको मलाई आफ्नै कोखबाट जन्मिएको छोराले कुन नाठोका पेट बोकेर यो बुढेसकालमा बच्चा जन्माएको भन्ने प्रश्न गर्‍यो। 

अस्पतालमा गएर बुझ् भन्दा पनि नमानी ‘हामीलाई कुनै स्पष्टीकरण चाहिएन। खुरुक्क जुन बाटो आएकी थियौ, त्यही बाटो जाऊ’ भन्दै धकेले। एक हातले बच्ची च्यापेर अर्को हातले आँसु पुछ्दै निस्किएँ। काठमाडौंमा म पहिलोपटक आएकी कहाँ जाने? के गर्ने? केही मेसो थिएन। रुँदैरुँदै म त मैतीदेवी भन्ने ठाउँमा पुगेछु। बाटोमा मकै पोल्दै बेच्ने एकजना अधबैंसे दिदीलाई सारा वृत्तान्त सुनाएँ। बरु तिनको हृदय पग्लियो, उनले आफूसँगै उनको कोठामा लगिन्। त्यो बच्चीलाई खुवाउने ल्याक्टो दूध, दूधदानी र एकजोर भोटो, टोपी किनिदिइन्। भोलिपल्ट बिहानै बच्ची लिएर हिडेँ, कहाँ जान हिँडेकी हुँ आफैंलाई पनि थाहा थिएन। फेरि न छोराबुहारीको मन पलायो कि भनेर एउटा पसलबाट फोन गरेँ। तर छोराले ‘अझै ज्युँदै छेस्, कुन मुखले फोन गर्ने आँट गरिस्’ भन्यो। म फेरि त्यही पसलमा थचक्क बसेर रुन थालेछु। पसले भाइले मेरोबारे जान्ने मन गरे। मैले सविस्तार बताएँ। उनले आफ्नो घरमा लुगा धुने, भाँडा माझ्ने मान्छे चाहिएको छ भन्दै काम गर्ने अफर गरे। मैले सहर्ष स्वीकारेँ र काम गर्न थालेँ। तर भर्खरै जन्मेकी बच्ची आमाको दूध नपाएर २४ सै घन्टा रुन्थी। बच्चीको रुवाइबाट दिक्क भएका ती साहुले मलाई बच्ची प्रहरीको जिम्मा लगाएर आए वा उही अस्पतालमा छोडे मात्रै काममा राख्न सकिने बताए। तर मेरो मनले यो बच्ची भगवान्ले मलाई नै दिएको हो भनिरह्यो र त्यो घर पनि छोडेँ। त्यही घरमा धारा, बत्ती मर्मत गर्न आउने एकजना भाइको सहयोगले मैले यो सहरको खुला आकाशमुनि आफ्नो शरीर लिलामीमा राखेँ। मरेको लासजस्तै गरी परपुरुषको यौनतृष्ण मेटाउनुपर्दा धेरैपटक आत्महत्या गर्ने विचार पनि आयो। तर आफ्नै जन्म दिने आमाबाट फालिएकी यो छोरी र आफूले जन्माएको छोराबाट त्यागिएकी मबीच केही भिन्नता देखिनँ। 

हामी दुवै जनाको भाग्य एउटै रहेछ भन्ने सम्झिएँ। अब जति वर्ष बाँच्छु, यही छोरीका लागि बाँच्छु र जे गर्नु छ यही छोरीका लागि गर्छु भनी प्रण गर्दै छोरीका लागि बाँचिरहेकी छु। म कसैले एक रातको एक करोड दिन्छु भन्यो भने पनि रात बस्नेगरी कहीं जान्नँ, किनकि मलाई कसैको विश्वास लाग्दैन। अहिले मेरी छोरी १० वर्षकी भई। बोर्डिङमा ३ कक्षामा पढ्छे। उसैको फी, कपीकलम, रासनपानी, औषधि—उपचार गर्नका लागि मैले यो उमेरमा आफ्नो शरीर लिलामीमा राखेको छु। तर यो समाज, यो कानुन र सरकारले सधैं मलाई गैरकानुनी काम गरेको भन्दै लखेट्छ, हेप्छ, छि:छि र दुरदुर गर्छ। म जस्तो बाध्यतावश यौनकार्य गर्नेलाई खै त कुन सरकारले हेर्‍यो? म पनि यही समाजको एक हिस्सा हुँ। एउटी आमाबाट परित्यक्त नवजात शिशुलाई सास भर्नु मेरो दोष थियो र? आफूले नौ महिना गर्भमा राखेर जन्माएको, हुर्काएको छोराले त मलाई ‘वेश्या’ भन्यो। त्यसैले मलाई कुनै सरकार, समाज वा कानुनसँग विश्वास छैन। यो कथा सुनाएपछि उनी भक्कानिन थालिन्।

बिन्दु परियारले पठाएको म्यसेज जस्ताको तस्तै नेपालीमा अनुबाद गरिएकोम बिन्दु परियार , अहिले निकै चरचाको बिषयमा छु भन्दा केहि फरक नपर्ला । अहिले सम्म मिडिया मा जे जस्तो मेरो बारेमा कुरा आए पनि मलाई त्यसको मतलब छैन । हुन पनि मैले यहाँ अमेरिकामा गरेको काम नेपाली सोसाइटिमा नपच्ला र पच्दैन पनि । अब चरचाकै चासो र मानिस हरुका खुल्दुलीका लागी यो म्यासेज दिन जरुरी ठान्दछु । पढ्ने बुझने यदी नेपालमा जन्मेका छौ र आमाको दुध पिएका छौ भने यो कुरा अवस्य बुझ्ने छौ ।यो हो मेरो सच्चा कहाँनी ।
म धौलागिरी बोर्डइङ स्कुल बाट S.L.C र ज्ञानुबाबा बाट १२ क्लस उतृण गरी अहिले अमेरिका छु । हो मिडियामा आएको केहि कुरा ठीक पनि छ तर सबै हैन । हेमजा मेरो घर हो । बिष्णु पादुका स्कुल मेरो जिवनको दोस्रो स्कुल हो । पोखराको राम बाराही स्कुल बाट बिष्णु पादुकामा गए , त्यहाँ मैले ३ क्लस पास गरेपछी मेरो सानु बाउ जुन आहिले मेरो श्रीमान भनेर चरचामा छन तेसैले मलाई धौलागिरी बोर्डइङ स्कुल मा पढयको हो । मैले १२ पास गरे पनि मलाई मिडिया ले S.L.C समेत उतृण नगरेको भन्दा हासो लाग्यो र कता कता रिस पनि, नेपालमा मैले जस्तो लुगा लगएर हिडेपनि, मलाई नराम्रो नजरले हेरे पनि मेरो घर मा आएको मानिशहरुले मलाई म कस्तो खाले केटी हो भन्ने भुझेको छ । मेरो बारेमा मिडिया मा आएको कुरा सबै ठीक हैन । हो अमेरिकामा मैले Strip क्लब मा काम गरेको हो र बैश हुने बेला सम्मा गर्छु ।यो डान्स नेपालमा सायद कुनै जिवनमा पनि गर्न नसकिएल र गर्न पनि नपरोस । हो मैले सेक्स पनि गरेको हो जुन अमेरिका मा लिगल छ यो कुरा नेपाल मा सबैलाई थाहा छ । म कुनै नेता वा मन्त्री हैन भाषान दिनलाई र दिन पनि चाहन्न । अब कुरा गरौ म अमेरिका कसरी आए भन्नु पर्दा मेरो भाज्ञ्य नै होला । मान्छे अमेरिका आउन मात्रै पाए भन्ने कतिले सोच्छन यो कुराम म १००% छु । कुरा के हो भन्दा म यहाँ झुठो आश्वसनमा आए । मेरो सानो बाउ भन्ने मान्छे मेरो सानी आमाको एक्स(ex) बुढो हो । सानी आमासँग ११ वर्ष बसेपछी मेरो दिदी पर्ने सिता परिवरलाई लयो त्यो बेला दिदी जम्मा १७ वर्षको हुनुहुन्थ्यो । लगेर यहाँ Tom Sewell ले दिदिलाई क्लब मा नचाउन पुरायो । हामी नेपालीलाई त के थाहा हुन्छ र नेपाल मा त छैन Strip क्लब । हुन त आजभोलि बार मा डान्स गरेर आफ्नो जिवन चलाउने दिदिबहिनीहरुलाई त भा…….., रन…….. भन्छन भने म त यस्तो क्लब मा काम गरे जहाँ डान्स मात्र नभएर आफुले लगाएको कपडा पनि खोल्नु पर्ने हुन्थ्यो । कारण थियो तेही Tom Sewell . मेरो १२ सम्म पदाउने खर्छ त्यसले नै दिएको थियो जुन मेरो लागी राम्रो थियो । अमेरिका आएर राम्रो लाईफ बनाउने कस्को इच्छा हुँदैन र ? त्यसैले मलाई यहाँ ल्याइयो । आएपछी मैले यहाँ स्कुल गए र GED पास गरे जुन नेपालको +२ जस्तै हो । नर्सिङ पढ्ने इच्छा थियो नेपालमा र त्यहाँ पनि त्यो पुरा हुन सकेन ।Tom ले नै यहाँ अमेरिका मा पढ्औछु भनेर Strip क्लब मा नचाउन बाध्य बनाको हो।

त्यो क्लब मा काम गर्नु यहाँ ठुलो कुरा हैन तर काम सजिलो छैन । हो यदी राम्रो शरिर र जवनी छ, बोल्न जान्ने छ भने २-४ महिनामा नै करोडपती भाइन्छ ।Tom ले मलाई अमेरिका आउँदा लागेको खर्छ र नेपाल मा हुँदा पढ्आएको खर्छ समेत गरेर ५०,००० । (पचास हजार्) U.S डल्लर माग यो र नदिए ज्यान मार्ने धम्की समेत दियो । क्लब मा काम गर्दै जादा मैले कमाएको पैसा त्यसले खोस्न थाल्यो । मेरो म्यनेजरले क्लब मा नै पैसा जम्मा गर भनेर मैले त्यहाँ पैसा जम्मा गरेर मेरो परिवरलाई एउटा बस्ने बास बनाइदिए । मेरो लागि परिवार नै ठुलो हो । मान्छेले सोच्लान र प्रश्न गर्लान परिवार को बारेमा सोच्ने भए किन यस्तो गरिस भनेर ? त्यो सब घरी घरी भन्न नपर्ला । हो कमाको पैस बाट दिन मा २ सय जती जम्मा गरेर मेरो बाबा, आमा लाई बस्ने ठाउँ बनाइदिए । यती धनी भएको भए सायद मैले यस्तो काम गर्न नै पर्दैन थियो होला । Tom सँग अहिले कुनै सम्बन्ध छैन । मैले सेक्स भन्ने कुरा गरेको हो । नचाहदा नचाहादै भयो त मैले के गरम ? सेक्स अमेरिकामा इलिगल छैन । यहाँ जस्ले जती बेल गरे पनि कसैले केहि भन्दैन । सेक्स गरेर मैले १ रुपैया पाको छैन र पाउ भन्ने आशा पनि राख्दिन । थाइल्यन्द जादा बीच मा विकिनी लगाको र पोल मा नाचेरको फोटोहरु कुनै नौलो कुरा हैन र त्यस्तो फोटो छाप्ने केटी यो संसारमा म मात्र एक्लो हैन । आफु जुन देश मा छ त्यो देशको सन्कृती र रहनसहन मा बाच्न नजान्ने हो भने यहाँ दुख पाइन्छ । सेक्स यहाँ खुल्ला रुपले गर्छन र पोर्न फिल्म पनि धेरै भनेको छ । पाए र हुन सके पोर्न स्तर बन्नु मा पनि म पछी पर्दिन । जुन कामले तिमी संसारमा बाच्न सक्छौ र त्यस्ले तिमीलाई खुशी दिन्छ त्यो काम तिमीले गर्दा कुनै फरक पर्दैन । यहाँ धेरै छन सेक्स गर्ने र पैसा कमाउने हरु । मैले नेपाल मा नराम्रो काम केहि गरेको छैन र यहाँ पनि गरिन र गर्दिन पनि, यहाँ को काम जसरी चल्छ मैले त्यही गरे । मान्छे डाक्टर्, पाइलट्, इनजीनियर बनेर के नै गर्छ र ?

त्यही पैसा कै लागि त हो । मैले मान्छे मरेको छैन, गल्ती गरेको छैन भने यो कुरालाई किन सगरमाथा भन्दा नि ठुलो बनाउन पर्‍यो र ? हो थाहा छ नेपाल कि छोरी भएर यस्तो काम गर्न सुहाउदैन तर जुन काम ले तिम्रो बाबु आमालाई सुख हुन्छ त्यो कम गर्न्दा कुनै नराम्रो हुन्न । हल्लेर, चोरेर, ठगेर, अरुलाई मारेर खानु भन्द त काम गरेर खानु बेस नि । मेरो कहाँनी भनेर कहिले सिध्धिन्न । अरुलाई यो मार्फत के भन्नु छ भने Tom मेरो बुढो हैन बुवा थियो र त्यो नमरुन्झेल बुवा नै हुनेछ । सेक्स भिडियोहरु मेरो जती पनि बनेका छन त्यो सबै Tom को जबर्जस्तिमा हो । Strip क्लब मा डान्स गर्नु मेरो रहर हैन बध्यता हो यो कुरा भ नि राख्न पर्दैन । मैले धेरै थोरै कमको पैसा मैले मेरो बा, आमा र भाई हरुका लागि खर्छ गरेकी छु ।Tom ले गर्दा यो सबै हुन पुगेको हो । सिता को कुरा ल्यएर मेरो कुरामा जोदिदा मान्छेलाई दोधार भएको छ । सिता र मेरो स्टोरी same same छ । तर हामी दिदी बहिनी Tom बाट धेरै टाढा छौ र खुशी पनि छौ । हो समाजले हामिलाई स्वकार्दैन तर पनि ठिकै छ जुन समाजले सबै कुरा गलत लिन्छ भने त्यो समाज के समाज ? पद्ने र बुझ्नेलाई यती म्यसेज भए हुन्छ नबुझ्ने र बुझे पनि बुझ पचाउनेलाई डाडु मा पानी तताएर मरे पनि खसै फरक पर्दैन । विदेशमा आएर दुख पाउन भन्दा नेपाल मा नै मर्नु जाती । मेरो आन्तिम भनाइ यही छ

तपाईं यौन आनन्दको अन्तिम खुडकिलोसम्म पुग्न असफल भइरहनुभएको छ ? चरम आनन्द (अर्गाज्म) भन्दा अघि नै चिसिनुहुन्छ ? अमेरिकामा गरिएको अनुसन्धानअनुसार महिलाले चाहे हरेक पटक चरम सुख उठाउन सक्छन् ।त्यसको लागि धैर्यता र यौनसाथी बीच उचित तालमेल हुनु जरुरी छ ।

के साँचो हो भने पुरुष बिनाकुनै समस्या हरेक पटक चरम आनन्दसम्म पुग्छन्, महिलालाई भने समय लाग्छ । कतिपय अवस्थामा महिला आफ्ना पतिसँग दिनहुँ यौन सम्बन्ध राख्न इच्छुक हुँदैनन् । यसो हुनुको एउटा महत्त्वपूर्ण कारण यौन साथी आफूभन्दा पहिले चरम आनन्दसम्म पुग्नु पनि हो ।

यस्तो हुँदा कम उमेरका युवतीमा आफूमा केही कमी रहेको भ्रमले डेरा जमाउन थाल्छ, उमेरको साढे तीन दशक पार गरेका महिला भने आफूमा यौन भावना घटदै गएको सोच्न थाल्छन् । उक्त अनुसन्धानले हरेक पटक महिलाले चरम सुख लिन सक्ने देखाएको छ । तर गर्भधारणका लागि चरम आनन्द प्राप्त गर्नु आवश्यक नभएकाले चिकित्सकसमेत यो कुरालाई बढी महत्त्व दिँदैनन् ।
महिलाले चरम सुख प्राप्त गर्ने प्रसंगमा पुरुष साथीको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण भूमिका रहने अनुसन्धानमा उल्लेख छ । पुरुष साथीले महिला साथीलाई महत्त्व दिने बानी गरे उनीहरू चरम आनन्दतिर सहजै जान सक्छन्

 कालो खालको चकलेटमा क्याफिनको मात्रा अझ बढी हुन्छ । क्याफिनजन्य चिज खानाले मानिस थकानरहित हुन्छ र शरीरमा पाचनसम्बन्धी रासायनक्रिया तीव्र बन्छ । साथै, यसले शरीरलाई डिहाइड्रेट गराउँछ । सुत्नुअघि मानिसको शरीरमा यस्ता परिवर्तन आउनु ठीक मानिँदैन । मसलायुक्त खाना सुतेको बेला मानिसको पाचन प्रक्रिया ढिलो सञ्चालनमा आउँछ । मसलायुक्त खाना पचाउन बढी समय लाग्छ । यस्तो खाना खाइयो भने गहिरो निद्रा लाग्दैन । यसले शरीरको तापक्रमसमेत घटाउने भएकाले मिठो निद्राका लागि यो राम्रो मानिँदैन । यस्तो खाना खाएर सुत्दा ऐँठन हुने सम्भावनासमेत भएको मन्ट्रियल विश्वविद्यालयले गरेको एउटा अनुसन्धानले देखाएको छ । कफी खाना खाइसकेर सुत्नुअघि कफी खाने बानी राम्रो होइन ।

 सुत्ने बेलामा कफी खाइयो भने निद्रा पर्न अप्ठेरो हुन्छ । मदिरा मदिराजन्य पदार्थ पिउनाले मिठो निद्रा पर्ने आम मान्यता छ । तर, मिठो निद्रा पर्नुको अर्थ रातमा पटक–पटक नबिउँझनु पनि हो । बियर, रक्सी, वाइन आदि खाएर सुत्दा सुरुमा गहिरो निदाइए पनि रातमा पटक–पटक उठ्नुपर्छ । रातो मासु बदाम, दूध, चिज आदिमा प्रोटिनको मात्रा सन्तुलित मात्रामा पाइन्छ, जसले मिठो निद्रा लगाउँछ । रातो मासुमा प्रोटिन उच्च मात्रामा पाइन्छ । यसले अनिद्राको समस्या उत्पन्न गराउँछ । किनभने, प्रोटिन पचाउन शरीरलाई अप्ठेरो हुन्छ । साथै, प्रोटिनमा पाइने एमिनो एसिडले दिमागलाई चनाखो राख्छ र निद्रा पर्न दिँदैन । केही तरकारी फलफूल र तरकारी स्वास्थ्यका लागि राम्रो हो । यसले शरीरमा रोगप्रतिरोधी क्षमता बढाउने गर्छ । तर, कुनै–कुनै फलफूल र तरकारी यस्ता हुन्छन्, जसलाई सुत्नुअघि खायो भने निद्रा पर्दैन । काउली, ब्रोकाउलीलगायत तरकारीमा पाइने तत्वले दिमागमा उत्पन्न हुने ट्राइप्टोपान नामक एमिनो एसिडको प्रभावलाई कमजोर बनाइदिन्छ । ट्राइप्टोपान मिठो निद्रा लगाउन आवश्यक हुन्छ । त्यस्तै, बन्दाकोबी, कोसे तरकारी, सेतो च्याउ, गोलभेँडालगायत तरकारी पनि सुत्नुअघि भरिसक्के खानु हुँदैन । मिठाई सुत्नुअघि मिठाई, केक, चकलेट, कुकिज अथवा आइसक्रिम खाने बानी कसैकसैमा हुन्छ ।

 यसले मनलाई आनन्द त देला, तर मिठो निद्रा दिँदैन । यस्ता खाद्य पदार्थमा चिनीको मात्रा उच्च हुन्छ, जसलाई राती सुत्ने बेला नियमित खानाले निद्रा पर्दैन । जंक फुड खाना बनाउन अल्छी मानेर राती जंक फुड खाएर सुत्नेको संख्या बढिरहेको छ । क्यान्डी बार, पोट्याटो चिप्स, चाउचाउलगायत फास्ट फुडलाई डिनरका रूपमा खानेको संख्या बढिरहेको छ । तर, यस्ता खानामा फ्याट र सुगरको मात्रा बढी हुन्छ, जसले निद्रा उत्पन्न गराउने हार्मोन काट्ने काम गर्छ ।राती यस्ता खाना खानाले मोटाउने समस्या पनि हुन्छ । किनकि, यस्ता खाना खाएपछि शारीरिक श्रम गर्ने खालको परिस्थिति चाहिन्छ । राती यस्ता खाना खाएर सुत्ने गर्नाले शरीरमा बोसोको मात्रा बढ्न पुग्छ । पानी शरीरमा पानीको मात्रा मिलाइराख्न पानी पिइरहने गर्नुपर्छ । पानी पिउनाले शरीरको तापक्रम सन्तुलनमा रहन्छ र यसले रक्तसञ्चारलाई पनि सही अवस्थामा राख्छ । तर, सुत्नुअघि बढी पानी पिउने गर्नाले पिसाब फेर्न गइरहनुपर्छ, जसले गर्दा मिठो र गहिरो निद्राको मजा लिन पाइँदैन । फलफूलको जुस सुत्नुअघि फलफूलको जुस खानु पनि त्यति राम्रो मानिँदैन । सुन्तला, अंगुर लगायतका जुसमा एसिडको मात्रा उच्च हुन्छ, जुन खानाले छाती पोल्न सक्छ । साथै, यस्तो जुसमा चिनीको मात्रा बढी हुन्छ । यसले मधुमह हुने सम्भावना पनि रहन्छ ।

तपाइँको लभ लाइफ अर्थात् प्रेमजिवन कस्तो छ ? अरुलाई भनेपनि न थाहा हुने हो । तर सबै कुरा भनिरहन आवश्यक हुँदैन । तपाइँको गतिविधि तथा उठबस गर्ने तरिकाबाटै तपाइँको प्रेमसम्बन्ध कस्तो छ ? भन्ने थाहा हुन्छ ।

मानिसले कुन प्रकारले आफ्नो बसाइको मुद्रालाई सन्तुलित गर्दछ भन्ने कुराले उसको लभ लाइफको पूरै विवरण थाहा हुन्छ ।

एक अध्ययनले यस्तो कुरा पुष्टि गरेको हो । क्यानडाको युनिभर्सिटी अफ पिट्सबर्ग तथा युनिभर्सिटी अफ वाटरलूका शोधकर्ताहरुले मानिस बस्ने शैली अर्थात् सरीरको मुद्रा र उसको प्रेम तथा रोमान्टिक जिवनको बीच गहिरो सम्बन्ध हुने तथ्य पत्ता लगाएका हुन् ।

न्युयोर्क टाइम्सका अनुसार शोधका लागि शोधकर्ताहरुले कलेजका ती छात्राछात्राहरु छनोट गरे जो प्रतिबद्ध अर्थात् गहिरो प्रेम सम्बन्धमा थिए । ती मध्ये आधा विद्यार्थीलाई सामान्य कुर्सीमा र आधालाई कार्यस्थलमा बस्न लगाइयो ।

त्यस समयमा सहभागीले आफ्नो प्रेम सम्बन्धका बारेमा एक अर्कासँग छलफल गरे र आफ्नो पार्टनरको आनीबानी, युगल सम्बन्धका साथै कति लामो समयदेखि सम्बन्ध चलिरहेको भन्ने विषयमा मन खोले ।

शोधकर्ताहरुका अनुसार कुर्सीमा स्थिर रुपमा बस्ने मानिसहरुको तुलनामा कार्यस्थलमा निकै अस्थीर मुद्रामा बस्ने मानिसहरुको प्रेम सम्बन्ध उथलपुथलपूर्ण रहेकेा पाइयो ।

तत् पश्चात शोधकर्ताहरुले एक अनलाइन पोर्टलको सहायतामा केही अन्य सहभागी पनि छनोट गरे जसमध्ये अधिकांस केही वर्ष पहिलेदेखि वैवाहिक सम्बन्धमा थिए । उनीहरुलाई एक कम्प्युटर स्त्रिmनका अगाडि उभिन लगाइयो ।

उनीहरु सबैलाई आफ्नो सम्बन्धको अवस्थाका विषयमा प्रश्नावली भर्न लगाइयो र आधा जसोलाई एक खुट्टाले टेकेर उभिन लगाइयो र अरु आधालाई दुबै खुट्टाले उभिन लगाइयो । त्यसक्रममा उभिनेहरुमध्ये जो निकै अस्थिर ढंगले उभिएका थिए उनीहरुको प्रेम तथा रोमान्स निकै अस्थिर रहेको पाइयो ।

शोधकर्ताहरुका अनुसार मानिसको अस्थीर सरीरले प्रेमजिवनलाई पनि अस्थीर बनाउँदछ ।